         |
|||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
| Klik op
    Paul is geboren en getogen op het Valaar, een Wilrijkse wijk, tijdens de tweede wereldoorlog, meer bepaald op 4 november 1942. Hij kwam reeds vroeg in contact met de artistieke wereld want elk jaar ging hij naar de toneelvoorstelling van de Valaarzonen waar vader Heyninck samen met vader Damen (inderdaad, vader van Hubert Witse Damen!) de sterkhouders waren.
Op 31 juli 1958 kocht Paul z'n allereerste gitaar met de centjes die hij verdiende tijdens een vakantiejob in een limonadefabriek in Hoboken. De allereerste stap op het podium werd gezet tijdens de Vlaamse Kermis op het Valaar. Daar werd hij opgemerkt door The Dockx Brothers een band van vier Hobokense broers die dringend op zoek waren naar een 'vervanger' voor één van hen ... Door z'n stemvastheid en warm timbre werd Paul snel de frontman van de groep. Toen een jaar later ook Leo Cools en Jozef Van den Bergh de groep vervoegden, werden alle registers opengetrokken. Ze wonnen in 1963 de Grote Belgische Varietéprijs van Radio Luxemburg en in 1964 de Ontdek de Ster-wedstrijd van de toenmalige BRT. De eerste plaatopnamen kwamen eraan. Er werden zelfs voorstellen daan in de pers om 'beroeps' te worden. Gelukkig heeft de groep dat nooit gedaan. Paul was leraar, net zoals Jef Dockx en Leo Cools, en hij zou dat blijven tot aan z'n pensioen in 2002. In 1954 was de twaalfjarige Paul begonnen aan de humaniorastudies in het H. Pius X-instituut van Antwerpen (toen nog de Katholieke Normaalschool van Antwerpen). Na de humaniora volgde hij daar ook z'n studies voor regent Moderne Talen en aansluitend werd hij onmiddellijk benoemd in 'z'n eigen school' als leraar Frans. De schoolcarrière van Paul was daardoor wel uniek te noemen : hij was ononderbroken tussen 1954 en 2002 aan één en dezelfde school verbonden geweest.... Maar lesgeven en zingen was nog lang niet alles waarmee Paul zich bezighield. Hij engageerde zich ook nog als monitor, animator, animatie-coördinator, DJ en berggids in bijna alle Zwitserse centra van Intersoc. En van 1980 tot 2000 schreef hij samen met enkele collega's nog een handboekenreeks Frans voor 12 tot 16-jarigen. De liefde voor muziek gaf hij door aan z'n kinderen. Zoon Mark is radioproducer geworden. Dochter Jill werd een getalenteerde en gedreven zangeres in verscheidene bands, onder meer bij Fiesta Loco. En ondertussen is Paul al meer dan veertig jaar getrouwd met Gerdje (sinds 1965). En zij heeft dit allemaal meegemaakt sinds 1958 ..... Veerle is geboren in 1972 te Brecht, maar heeft tot haar 18de verjaardag vooral rondgelopen in Wijnegem. Al zeer jong kreeg ze een blokfluit in haar ‘pollekes’, waarmee ze lustig van ’s morgens tot ’s avonds huize Dierckx opvrolijkte. Op haar 9de ging ze naar de academie te Wijnegem waar ze begon met notenleer en viool. Daar bleef het niet bij. Ze ging ook nog piano, samenspel, kamermuziek en muziekgeschiedenis volgen. Op haar 15de werd ze als jongste toegelaten om in het Jeugd en Muziekorkest van Antwerpen te spelen, wat ze bleef doen tot in 1992.
Viool spelen werd meer dan een hobby, het werd een passie. Zo mooi spelen als op de plaat... dat kan alleen als je er een aantal jaren van je leven aan wijdt. En die ambitie had ze wel. Ze trok na de humaniora naar het Koninklijk Conservatorium van Brussel en behaalde er bij K. Sebastyen in 1994 haar eerste prijs viool en ook het pedagogisch diploma. Ze speelde in allerlei orkesten in Belgie en Nederland. Ook heeft ze enkele theaterproducties opgeluisterd bij ‘Theater Stap’ en ‘Het Paleis’. Met haar open geest komt ze bij zeer verscheidene muziekenstijlen terecht : van klassiek naar folk over latin en improvisatie. Zeer veel kindjes leren bij juf Veerle hun eerste nootjes op de viool in verschillende Antwerpse jeugdmuziekateliers. In basisschool De Linde zet ze elk jaar een eigengemaakte ‘musical’ op poten met de 5de en 6de klassers. Momenteel is ze reeds een 7-tal jaren verbonden aan de Muziekacademie van Lier en Schoten, waar ze Muzische Vorming (muziek, dans, drama en beeldende kunst) geeft in een zestal basisscholen. In 1997 en 1999 worden haar zonen geboren : Sebastian en Mattias die gebeten zijn door de muziekmicrobe - hoe kan het ook anders ? Sebastian speelt knap op zijn accordeon, erg aardig op zijn viool en ook Mattias blaast sinds kort vrolijke deuntjes op zijn karinet. Enkel als iedereen slaapt is het helemaal stil in hun huis. Wegens allerlei problemen lijkt het van 2001 tot 2005 bijna onmogelijk om nog veel viool te spelen. Ze begint dan met keramieklessen. Vandaag maakt ze nog steeds beelden uit klei. Maar de viool aan de muur hangen blijkt toch geen optie te zijn voor haar. Na jaren ‘kinesisten bezoeken’ begint ze in 2006 weer viool te studeren. Stilaan vindt ze terug de weg naar het podium. Samen met Sebastian vormt ze een duo accordeon-viool en luisteren ze allerhande feesten op. En nu ook nog spelen bij de Vaganten : ook voor Veerle is het een nieuwe start en een droom ... want ze kent hun liedjes reeds van in de moederbuik!!!! Chris is geboren in Wilrijk in april 1965, maar na een kleine omzwerming in Deurne, opgegroeid in Ekeren. Het Sint Lambertusinstituut, de scouts van de Bunt, de Oude Landen,… waren zijn speelterrein.
Hij studeerde notenleer en dwarsfluit aan de Muziekacademie van Ekeren, waar hij in het Jozef Pauly-ensemble van Jef Van Boven speelde. Maar speelde ook altijd al gitaar (auto-didact) bij diverse akoestische en rock/popgroepjes, waaronder Marlinda. Een groep met vooral eigen werk, veel ambiance en een aantal jonge, maar getalenteerde muzikanten en zangers. In het Sint-Maria Instituut te Antwerpen studeerde hij voor regent Plastische Opvoeding. Hij werkte vanaf 1989 in de beroepsafdeling Publiciteitstekenen van het H. Pius X-instituut als leraar praktijk grafische vormgeving en sinds 2006 als opvoeder bij Ergasia te Niel. Vanaf 1992 leidde hij Fjesta Loco, een 13-koppige ambiancegroep, waarmee tot 2000 enkele Antwerpse podia en het Duitse Coburg onveilig werden gemaakt. De registratie van een live-cd is daarvan het resultaat. Vanaf 1996 tot 2002 speelde hij dwarsfluit, akoestische en elektrische gitaar bij Dirk Denoyelle in vele culturele centra van Vlaanderen. Vanaf 1997 begon hij aan de studie van afro-cubaanse en latin ritmes op conga bij Babbe Van den Elsacker, later ook bij Lukas Roels (of www.digigrafie.be) en bij Sambarafunda (Peter Schepers). Sinds 1995 is hij getrouwd met Jill Heyninck, ook toevallig de dochter van Paul Heyninck, alias Paul Vagant. Het duurde echter 10 jaar vooraleer er een professionele samenwerking ontstond, de feestjes en kampvuren niet meegerekend. De Vaganten zijn hem echter nooit vreemd geweest. Vanaf de dag dat Chris kon lopen weergalmden hun platen in het ouderlijke huis, want z'n mama was een grote fan. In 2005 nam hij de basgitaar en dwarsfluit terug ter hand (wat in 1994 ook al het geval was geweest in het harmonieorkest van bovengenoemde academie o.l.v. Jef Van Boven en Rudi Bloemmen, o.a. bij het begeleiden van François Glorieux) om het duo Herwig en Paul Vagant te vervoegen. Herwig is een oorlogskind, geboren in Wilrijk, eind mei 1940 en mag dus al enkele jaren gratis met het openbaar vervoer reizen.
Zijn lagere school liep hij bij de Broeders van Liefde in de Eikenstraat in Antwerpen (Instituut Louise-Marie) en daarna stapte hij naar het Pius X-instituut in Antwerpen. In 1960 begon hij les te geven aan de Guido Gezelleschool in Mortsel. In 1961 verbleef hij elf maanden in het buitenland, nl. in Soest in Duitsland, waar hij als verdediger van het vaderland bij het 6de Artillerie, poogde het Duitse leger te doen afzien van het plan Vlaanderen nog eens in groten getale binnen te vallen. Met succes, zoals gebleken is ... tot hiertoe. In 1963 stapte hij van de lagere school naar een pas opgerichte beroeps- en technische school in Mortsel, het latere G.T.I., waar hij nog 35 jaar zou proberen zijn leerlingen wat Nederlands bij te leren en hen gedurende één uurtje per week te laten genieten van o.a. klassieke muziek. Sinds 1998 krijgt hij z'n wedde zonder ervoor te moeten werken. Sindsdien zijn z'n dagen nogal op elkaar gelijkend, behalve dinsdag en woensdag omdat hij dan een handje toesteekt bij het Kleinkunstarchief. Wie iets interessants wil te weten komen over dit Vagantenlid kan dat door het boek te kopen :" Figuren die het aanschijn van de 20ste eeuw bepaalden", deel 1. Uitgeverij Farceur, 2824 blzn., € 93,- (uitgave onder voorbehoud met sint-juttemis) |
om alles te weten te komen over...