De laatste rechte lijn

Een paar gitaarstaanders, enkele pupiters, een oude “buizenversterker”, microfoons, een stel kleine luidsprekers en een modern mengtafeltje ... De instrumenten worden nog even fijngestemd en ... de Vaganten zijn klaar voor een programma in een ontspannen en opgewekte sfeer met five-string banjo, gitaren, viool, basgitaar, dwarsfluit en mondharmonica.

 

Lees hier een recensie van Wim Van Gelder.

Voor vele van de nieuwe nummers schreven ze zelf de teksten : het prachtige, liefdevolle “Ik min je meer en meer”, het superopgewekte "Sjansen", de satirische nummers "De leste rechte lain" en "Niet te doen", de meezinger “Wie zingt blijft langer jong” , "Wie is wie?" of werkten ze samen met de hun vertrouwde auteurs G. Didelez (“Boegbeeld”) en Huguette De Backer (“Ballade van de blauwe orchidee”). Ze brengen enkele befaamde gedichten (“Dinska Bronska” en “Galgenlied”) en een hommage aan Anton Van Wilderode (“Hier is ons vaderland”). De nederlandstalige versies van hun folksongs (“Wonder”, “Ik leef van top tot teen” en “Voor Lily en mij”) blijven getuigen van hun muzikale roots. Bont en afwisselend!

Hoe en wanneer dit eerste Antwerps lied van DE Vaganten ontstaan is? Klik hier en u komt er alles over te weten!