Klik hier
voor de lijst
van optredens

twee stemmen

twee gitaren

een 5-stringbanjo

een basgitaar

een viool

een dwarsfluit

poëzie

en

een vleugje

fijne humor

Avondvullend programma!

Achter de schermen

In dit kleine Vlaamse wereldje kan men De Vaganten nog altijd niet doen zwijgen.  Ze doen ons nadenken, lachen en verdrietig zijn door ons een spiegel voor te houden. Ze komen nog altijd op voor rechtvaardigheid en menselijkheid.  Ze vechten op hun manier tegen vervlakking en onrecht.  Vandaag klinken ze als nooit tevoren en brengen ze een avondje kleinkunst, zonder franjes, met fijne humor en met een heel groot hart.

Een paar gitaarstaanders, enkele pupiters, een oude “buizenversterker”, microfoons, een stel kleine luidsprekers en een modern mengtafeltje ... De instrumenten worden nog even fijngestemd en ... de Vaganten zijn klaar voor een avondvullend programma in een ontspannen en opgewekte sfeer met five-string banjo, gitaren, viool, basgitaar, dwarsfluit en accordeon.

Herwig en Paul Vagant .... wat misten ze de planken en het zingen!  Daarom besloten ze in 2004, vol energie,  om het tracé van de laatste rechte lijn van hun artiestenloopbaan uit te tekenen.  In 2005 kwam Chris Vagant met basgitaar en dwarsfluit  het duo met volle overtuiging begeleiden.  En dan plots, in 2009, verscheen Veerle de Vagante ... zomaar uit het niets.   Ze speelde viool op elk continent, maar nu pas, bij de Vaganten voelt ze zich helemaal in haar element.

Vandaag brengen de vier Vaganten een zeer mooi, poëtisch programma in twee delen. Ze starten in de middeleeuwen, de tijd van “de echte vagant” en “Heer Halewijn”, ze brengen de sublieme gedichten “Dinska Bronska” en “Galgenlied”, ze brengen een hommage aan Anton Van Wilderode met “Brussel” en “Hier is ons vaderland”. De nederlandse versies van hun folksongs “Wonder”, “Ik leef van top tot teen”, “Voor Lily en mij” blijven getuigen van hun muzikale roots. En de vele nieuwe nummers zoals “Ik min je meer en meer”, “Ballade van de blauwe orchidee”, “Wie zingt blijft langer jong” , “De leste rechte lain” en “Boegbeeld” komen van eigen hand of van hun vertrouwde auteurs H. De Backer en G. Didelez.

De laatste rechte lijn

In 1990 hielden Paul en Herwig Vagant hun meer dan dertigjarige zangcarriere voor bekeken. Wie durfde toen denken dat ze na 14 jaar stilte hun aparte plaats in de wereld van het Nederlandstalige luisterlied opnieuw zouden innemen?

In 2003 brachten De Vaganten hun eerste en tot nu toe enige CD uit. Daarvoor werden 17 best-of-te liedjes uit de lange carrière van de kleinkunstgroep geselecteerd. Eindelijk werden die unieke pareltjes uit onze Nederlandse literatuur zoals o.a. "Heer Halewijn", "Dinska Bronska", "Galgenlied" en ook hun eigen creaties zoals het "Lied van de dorpsidioot" en "Vrouwen voor de vrede" uit de vergeethoek gehaald. Het waren zeventien liedjes waarmee ze in historische kleinkunsttijden de "cultuurcentra van destijds" veroverden maar die toch steeds vergeten werden door de samenstellers van alle "ultieme cd-kleinkunstcollecties".

In april 2004 vond de derde editie plaats van Houden Van in het Antwerpse Sportpaleis. Dat was voor Paul en Herwig het startsein om terug aan te knopen met hun vroegere Vagantenleven.

Vandaag staan Paul Vagant en Herwig Vagant dus opnieuw op de planken. Alsof ze wel even met vakantie waren maar nooit echt zijn weggeweest. Ze beseffen beiden goed genoeg dat ze aan hun laatste rechte lijn begonnen zijn. Maar met nog altijd diezelfde diepe overtuiging en hetzelfde vakmanschap brengen ze hun programma met niet alleen een selectie van hun allermooiste liedjes maar ook met vele nieuwe songs waaronder het recht uit het hart geschreven nummer "De leste rechte lain". Het was hun eerste liedje in onvervalst Antwerps dialect ... maar ook niet hun laatste.

Uiteraard hebben De Vaganten nu grijs (Paul) en minder haar (Herwig) maar hun stemmen stralen nog altijd diezelfde jonge warmte uit. Chris De Winter begeleidt de twee Vaganten reeds een paar jaar schitterend op basgitaar, Ierse fluit en dwarsfluit. Maar er is meer : vanaf 2009 doen Paul en Herwig ook een beroep op de (Wijnegemse) virtuoze violiste Veerle Dierckx.

Dank zij de inbreng en het vakmanschap van Chris en Veerle klinken De Vaganten als nooit tevoren!